สวัสดีค่ะ

วันนี้มาอับเดตรายละเอียด และเปิดให้รับจองของหนังสือ

 '8059 ANTHOLOGY'

ที่จะมีมาวางขายในวันงานมีตติ้งค่ะ

 

 

8059 ANTHOLOGY 'FOREVER'

 

cover by poomiminn


พายุโหมกระหน่ำทำลายล้าง ฝนโปรยปรายชระล้าง

เกื้อหนุนกันและกัน ส่งเสริมกันและกัน เติมเต็มกันและกัน


...และไม่อาจแยกจากกัน

 

รวมผลงานภาพวาด โดจินชิ และ ฟิกชั่น จาก 15 นักเขียนที่คุณรู้จักกันดี

ที่จะมาถ่ายทอดความรักความผูกพันของ ยามาโมโตะ และ โกคุเดระ

คู่ Official อมตะ 8059 แห่ง Reborn

ทั้งน่ารัก รั่ว สนุกสนาน ซึ้ง เศร้า เหงา ดราม่า ดาร์ก หลอน(?)

 

...เพราะความรักมีหลายรูปแบบ

...เพราะความรักมีเพียงหนึ่งเดียว

...เพราะวายุและพิรุณนั้นเกิดมาเพื่อกันและกัน


มาร่วมเป็นหนึ่งในสักขีพยานรักครั้งนี้ด้วยกันเถอะค่ะ!

 

เนื้อหาข้างในประกอบด้วย

 

4 Doujinshi


Sorry Gokudera , you're mine since then

By poomiminn

In Between

By YammY

 

CAT & DOG

by Aim

 

 You are not alone

By Pisaj-Elf

 

.....................................

 

8059 Illus.

By Hisoka

.....................................


10 Fictions


chaotic medley

By BlizXe

(from At least I found you)


สูตรยาทดลองของจางนินีถูกขโมยไป บางที...อาจจะเป็นบอสของทริเซียโน่ แฟมิลี่...

“ทริเซียโน่ชอบมางานเลี้ยงสังสรรค์เพื่อหาคนไปสนุกชั่วข้ามคืน” รีบอร์นพูดเปรยๆ

"...แล้วเจ้านั่นชอบผู้ชาย"

 

...สเป็คคือ...หล่อ...หน้าเด็ก...เอวบาง...ขาเรียว.........ตัวเล็ก

...ดูยังไงก็ ซาวาดะ สึนะโยชิ ชัดๆ!!


"จะให้สึนะไปไม่ได้ ทริเซียโน่จำหน้านายได้ และถ้าหัวหน้าแฟมิลี่เสนอตัวเองมันน่าสงสัย... โกคุเดระ”

รีบอร์นหันมา


“เรื่องแค่นี้มือขวาอย่างนายทำได้ใช่มั้ย”

 

“ค..ครับ!! รุ่นที่สิบ ไว้ใจให้ผมทำภารกิจนี้เถอะครับ!!”

 

...โกคุเดระ ต้องเข้าไปในงานเลี้ยง เพื่อล่อให้บอสอีกฝ่ายมาติดกับ

และโดยการช่วยเหลือแบบหวังดีเกินไปของมุคุโร่ ก็เลยให้เขาสวมชุดที่...

 

....ทำให้ยามาโมโตะชักไม่ไว้ใจซะแล้ว...

 

..........................


'เกลียด' 

By  AhCin

(from รักวิปลาส)

 

“นายดูหงุดหงิดนะ”ไม่รู้ว่ายามาโมโตะมีวิธีแยกความหงุดหงิด

ออกจากใบหน้าบึ้งตึงอันเป็นกิจวัตรของโกคุเดระ ฮายาโตะได้อย่างไร แต่

เอาเป็นว่าเขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คน... รึบางทีอาจจะเป็นแค่คนเดียวในโลกนี้ด้วยก็ได้

ที่รู้วิธีแยกความแตกต่างของอาการขมวดคิ้วนี้

“...เกลียดฝนเหรอ”


“ใช่”  โกคุเดระยอมรับ เพียงแค่หลับตาลง

ก็สัมผัสได้ถึงความเปียกปอนที่ห้อมล้อมรอบกาย มันเต็มไปด้วยละอองฝนเบาบาง

ตกกระทบยอดหญ้า ชุ่มฉ่ำราวกับเป็นของขวัญจากสรวงสวรรค์และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด...

 

...เสียงของหัวใจซึ่งเต้นแรงในทุกครั้งที่สบเข้ากับแววตาอบอุ่นของอีกฝ่าย

 

ความรู้สึกแบบนั้น... อารมณ์แบบนั้น... เกิดขึ้นเสมอในทุกครั้งที่ได้ยินเสียงมันหัวเราะอยู่ข้างกาย

โกคุเดระเงียบไปชั่วอึดใจก่อนที่จะเปล่งเสียงอันเป็นคำตอบของทุกอย่างออกมา “ฉัน... เกลียดฝน”


เกลียด...

เกลียด...

เกลียด...

 

เกลียดที่ทำให้เขาไม่อยากขาดมัน....


..........................


Hate

By Little Punk

(from The Memory.....I Hate You)

 

"ฉันจะเป็นตัวตนที่แท้จริงได้ ก็ต่อเมื่ออยู่กับแกเท่านั้น..."


ยามาโมโตะ ทาเคชิ นายมันคนน่ารังเกียจ


เกลียดที่ต้องแสดงออกมาว่าเข้มแข็ง

เกลียดที่ต้องแสแสร้งทั้งที่ไม่อยากทำ

เกลียดเสียงหัวเราะนั่น

เกลียด

เกลียดที่ต้องโกหก

 

เกลียด ……เกลียดตัวเอง

 


"แกเป็นใคร?"


ข้อความโต้ตอบผ่านกันด้วยกระดาษโน๊ตสีเหลือง

เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้


“ฉันเป็นใคร มันไม่สำคัญ”

 

....มันก็แค่การพบกันแบบธรรมดาเท่านั้นเอง....


..........................


Fill my heart in full moon night

By Miya

(from My wind...our wind)


“โกคุเดระ...สอนเปียโนฉันหน่อยสิ”

ไม่รู้ว่าสมองมันมีไหวพริบเร็วไวจนคาดไม่ถึงหรือว่าด้านชาไปแล้วกันแน่

 แต่เขาได้เอ่ยอะไรบางอย่างออกไป พูดออกไปแล้ว...

 

“หา!!! ว่าไงนะ!!!”

ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างออกเมื่อได้ยินคำพูดที่ไม่คิดไม่ฝัน

ไม่ทราบว่าอีกฝ่ายไปเหวี่ยงจนมึนไปแล้วหรืออย่างไรถึงพูดแบบนี้ออกมา